โปรเจ็คเสร็จแล้ววว
และแล้ววันที่รอคอยก็มาถึง วันที่ทำโปรเจ็คโรงรถเสร็จแล้วนั่นเอง
ตอนแรกอ.โรเจอร์กำหนดส่งวันที่ ๑๑ กันยายน ๒๕๕๑ ถ้าไม่ทันจริงๆ ก็เลื่อนเป็นวันที่ ๑๘ กันยายน ถ้ายังไม่เสร็จอีกก็หลังจากนั้น แต่ยังไงก็ต้องส่งภายในวันที่ ๖ ตุลาคม เพราะอ.ต้องส่งเกรดวันที่ ๗ นะถ้าจำไม่ผิด
แต่เท่าที่รู้ ไม่มีกลุ่มไหนส่งทันเวลาเลย งานวิชาอื่นมีกำหนดส่งก่อน เลยต้องไปทำก่อน ส่งๆไปก่อน อ.ก็ใจดี ไม่ว่าอะไร (รึเปล่าน้อ?)
กลุ่มของเราเพิ่งทำโปรเจ็คเสร็จเมื่อวาน (๒๐ กันยายน ๒๕๕๑) แต่ยังไม่ได้ตกแต่งเก็บรายละเอียดอะไรมากครับ ส่วนการทำงาน ลอจิก และโปรแกรมเสร็จสมบูรณ์แล้วครับ
วงจรที่คุ้นเคยกันดี
ต่อ GOGOBoard เสร็จแล้ว
ในที่สุดก็ต่อวงจร GoGo Board พร้อมด้วยวงจร H-Bridge สำหรับมอเตอร์เสร็จซะที ไปดูภาพกันหน่อยมั้ย
บ่ายสาม ต้นยังนั่งชิวอยู่
ผู้ประสานงานตุล ผู้ช่วยจำเป็น ใครบอกไปนั่งแถวนั้นล่ะ
วงจรที่ต่อเสร็จตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว
ผู้ประสานงานดู๋ “ต่อผิดนะหนู มันถึงได้ไม่ออกไง”
“มันต้องต่อแบบนี้เฟ้ย เข้าใจมั้ย?”
“กูละปวดเฮดกับบอร์ดพวกมึงจริงๆ”
ปัญหาที่พบในวันนี้นะครับ
- ต่อวงจรผิด อันนี้ปัญหาใหญ่เลย ทำไมมอเตอร์มันไม่หมุน ก็เพราะว่าในวงจร H-Bridge นั้น กลุ่มของเราต่อมอเตอร์เข้ากับตัวเก็บประจุ แล้วก็ทิ้งไว้ลอยๆ ลืมต่อเข้ากับขา Output ของตัว L293 ซะอย่างงั้น จะเอาอะไรไปให้มันหมุนล่ะครับ
- หยิบตัวเก็บประจุมาผิดอันอีก เค้าให้ใช้ตัวเล็ก ตัวนี้กันครับ
- แต่ว่ากลุ่มเราไปหยิบตัวข้างล่างนี้มา (ก็มันความจุเท่ากันนิ)
- ยังครับ ยังไม่หมด กลุ่มของเรายังหยิบตัวต้านทานมาผิดตัวอีก จริงๆต้องใช้ตัวข้างบน (4.7k ohm) เราก็ดันไปหยิบตัวข้างล่างมา (47k ohm) ห่างกันคนละโลกเลย (ดูดิ ต่างกับแค่แถบสี!)
- หลังจากต่อวงจรถูกแล้ว แต่มันก็ยังไม่ออก จากการสันนิษฐานของท่านผู้ประสานงานทั้งสองคน คิดว่าเป็นที่เจ้าตัว PIC ของเรา “PIC มันพัง!” เอ้าซะงั้น ต้องไปหาตัว PIC มาใหม่ … พอได้ตัวใหม่มาแล้ว พังอีก ไปหาตัวที่สามมา พังอีกละ หมดครับ ไม่มีแล้ว สุดท้าย ดู๋ให้ยืมเจ้า PIC ที่ครอปครองอยู่ ให้ใช้ไปก่อน คราวนี้ได้ผลแฮะ GoGoBoard ของเราเสร็จแล้ว
- แต่เดี๋ยวก่อน ดู๋บอกว่า “ขาที่ 2 เสียนะ” …
เอาเข้าปายยยย
ต่อ GOGOBoard เอง
เมื่อวาน (๑๔ สิงหาคม ๒๕๕๑) เรียนแล็ปไมโครฯ งานที่ต้องทำก็คือ ต่อวงจร GOGOBoard เอง ถึงเวลาเรียนบ่ายสองโมงครึ่ง เดินเข้ามาในห้องแล็ป แอบต๊กกะใจเล็กน้อย เกือบทุกกลุ่มทำเสร็จกันหมดแล้ว! อะไรจะรวดเร็วขนาดนั้น กลุ่มของพวกเรายังไม่ได้ทำอะไรซักอย่าง แต่เวลาก็เป็นเงินเป็นทอง หยิบอุปกรณ์มาต่อกันโดยเร็วพลัน โดยผมทำหน้าที่วาดแบบ Schema ของวงจร แล้วโยนขี้ให้นนกับต้นเป็นคนนั่งต่อวงจรเองละกัน
ใช้เวลาประมาณ ๒ ชั่วโมง สองคนนั้นก็ต่อวงจรเสร็จ ช่วงนั้นผมไม่ได้อยู่ในห้องแล็ปเพราะต้องออกไปทำธุระข้างนอก กลับเข้ามาอีกทีก็เกือบเสร็จแล้ว เพื่อนเรานี่เก่งจริงๆ แต่ในระหว่างที่กำลังทดสอบ ก็เกิดความผิดพลาดขึ้น เพราะว่า output จากวงจรนั้นไม่เป็นไปในแบบที่มันควรจะเป็น ก็ต้องมานั่งไล่ดูแผงวงจรว่ามันผิดตรงไหนอยู่สักพัก แต่ด้วยความเก่งกาจของนนกับต้น รวมถึงผู้ประสานงานตุลและอาท (ซึ่งจริงๆแล้วเป็นผู้ประสานงานให้กลุ่มอื่น แต่บังเอิญอยู่แถวนั้นพอดี) แก้ไขวงจรจนเสร็จสมบูรณ์ได้ แล้วหลังจากนั้น ผมก็มานั่งเขียนบล็อกอยู่ตอนนี้ไงล่ะ
ส่วนเรื่องโปรเจ็คหลังมิดเทอม กลุ่มของเราคิดกันไว้ว่าอยากจะทำ "โรงรถ" ซึ่งก่อนหน้านี้อ.โรเจอร์แนะไว้ว่า ควรทำโปรเจ็คที่มีแผงวงจรอยู่กับที่ ความคิดที่จะทำโรงรถจึงแว่บเข้ามาในหัวของใครสักคนในกลุ่มนี่แหละ แต่ส่วนกลไกและความสามารถพิเศษของมัน เรายังไม่ได้คิดครับ ที่แน่ๆมันควรจะทำอะไรได้เอง จะได้ดูฉลาดหน่อย หรือไม่แน่ เราอาจจะเปลี่ยนจากโรงเก็บรถ เป็นโรงเก็บกันดั้ม หรือ โรงเก็บหุ่นทรานสฟอร์เมอร์ ก็ได้นะ
ช่วงนี้ยังไม่มีรูปประกอบ เพราะว่ายังไม่มีกล้องครับ ไว้หากล้องได้เมื่อไหร่คงได้ดูกันเยอะหน่อยนะ
หัวข้อโปรเจ็คใหม่ อยู่ไหน?
หลังจากที่ส่งงานโปรเจ็คแรก: เรือนเพาะชำอัตโนมัติ ไปแล้ว ก็ถึงคราวต้องทำโปรเจ็คที่สอง หลังมิดเทอมแล้วล่ะสิ อ.โรเจอร์ให้ทางเลือกมาว่าจะพัฒนาต่อโปรเจ็คเดิมต่อ หรือคิดโปรเจ็คใหม่เลยก็ได้ ANT ก็เลยตกลงกันว่า “ทำใหม่เลยดีกว่า” เพราะว่าหากจะพัฒนาเรือนเพาะชำเดิมของเรา ต้องใช้วิธีการขั้นเทพกันสักหน่อย ไม่ได้ใช้ความเก่งกาจอะไรมากมายหรอกครับ แต่ใช้ “เงิน” ในระดับเทพเลย
เพราะว่าสิ่งที่โปรเจ็คเรือนเพาะชำอัตโนมัติขาดไป อย่างเห็นได้ชัด ก็คือความฉลาดในการวิเคราะห์ว่า เวลานี้ สภาพแวดล้อมแบบนี้ ควรทำอย่างไร ซึ่งที่ผ่านมา ตัวเรือนเพาะชำฯเองมีแค่การเช็คเงื่อนไขธรรมดาๆ สิ่งที่ควรพัฒนาต่อก็คือการรับข้อมูลจากแหล่งอื่น แล้วมาวิเคราะห์กับข้อมูลของตัวมันเองที่มีอยู่ และสามารถตัดสินใจได้เองว่า เวลานี้เหมาะสมแล้วหรือยัง ที่จะรดน้ำ หรือเปิดไป ซึ่งการรับข้อมูลเพิ่มเติมเข้ามา ก็ควรจะเป็นการวัดความชื้นในอากาศ ซึ่งถือว่าเป็นปัญหาใหญ่ เพราะทำเซ็นเซอร์เองค่อนข้างยาก และให้ผลที่ยังใช้การไม่ได้ ส่วนเซ็นเซอร์วัดความชื้นในอากาศก็มีขายแบบสำเร็จรูปนะ วัดออกมาเป็นตัวเลขแบบดิติตอลเลยก็มี แต่ราคาตัวละพันกว่าบาท แบบนี้ก็ไม่ไหวเหมือนกัน โปรเจ็คเรือนเพาะชำอัตโนมัติ จึงต้องหยุดการพัฒนาไว้เพียงเท่านี้ เพราะเราไม่มีตังซื้อของแพงๆ (ถึงมีเราก็ไม่ซื้ออยู่ดี)
ก็เลยต้องคิดหัวข้อโปรเจ็คใหม่… ข้อจำกัดที่เพิ่มเข้ามาก็คือ ต้องต่อวงจร GOGO Board เองทั้งหมด บน… (เขาเรียกบอร์ดไรนะ ที่เราใช้จิ้มๆตอนเรียน Logic ตอนปี 2 นั่นแหละ) นั่นแหละครับ บอร์ดนั้นแหละ ทำให้ GOGO Board ที่เราจะทำเองมีขนาดใหญ่กว่าเดิมแน่นอน เคลื่อนที่ไม่ได้ด้วย (จริงๆน่ะได้ แต่มันลำบาก) ดังนั้นสิ่งประดิษฐ์พวกรถ เรือ หุ่นยนต์ พวกที่เคลื่อนที่ได้จึงตกรอบไปอย่างน่าเสียดาย
ANT ยังคิดหัวข้อใหม่ไม่ได้ครับ รออยู่ว่าเมื่อไหร่ไอเดียเจ๋งๆจะแล่นเข้ามาในอ่องออน้อยๆของพวกเราซักที
หรือว่าต้องไปนั่งใต้ต้นแอปเปิ้ล?
ฮัลโหล เวิลด์
สวัสดีครับ
สวัสดีทุกคนที่เข้ามาในบล็อกนี้นะครับ ANT Project เป็นบล็อกเกี่ยวกับโปรเจ็คของวิชา CPE314:Microprocessor and Interfacing Laboratory, Department of Computer Engineering, Chiang Mai University ของอ.อานันท์ (อ.โรเจอร์) ครับ แหม เอาซะเต็มยศเลยนะ กลุ่มของพวกผมก็เป็นกลุ่มที่ 8 ของ section 1 ครับ บล็อกนี้จะเป็นที่บันทึกเรื่องราวของการทำโปรเจ็คตั้งแต่เริ่มต้น (โปรเจ็ค GoGoBoard) ไปเรื่อยๆจนหมดเทอม หรืออาจจะต่อไปเรื่อยๆไม่มีที่สิ้นสุด แล้วแต่ความมันมือในการเขียนครับ อาจจะมีเรื่องของวิชา CPE313 และ CPE315 โผล่มาบ้างนิดหน่อย หวังว่าบล็อกนี้จะเก็บอะไรหลายๆอย่างเกี่ยวกับโปรเจ็ควิชาไมโครฯ ของกลุ่ม 8 ไว้ให้ได้มากที่สุด จะพยายามอัพเดททุกวันนะครับ
ผมชื่อ “อาม” เป็นหนึ่งในสมาชิกของกลุ่ม 8 จากทั้งหมด 3 คนครับ อีกสองคนคือ “ต้น” กับ “นน” ตอนนี้ยังไม่รู้อยู่แห่งหนตำบลใด ผมชิงมาเปิดบล็อกไว้ก่อน เพราะถ้าทิ้งไว้นานจะลืมครับ จะพยายามลากสองคนนั้นมาเขียนบ่อยๆละกัน
แต่ตอนนี้ขอตัวไปนอนก่อนนะครับ ดึกแล้ว เจอกันพรุ่งนี้ครับ
ว่าแต่… เจอกับใครหว่า???
อามโน